پروردگارا! درهاي لطف تو باز است زير باران رحمتت دست هايم را به آسمان بلند ميکنم تا ميوه هاي اجابت بچينم و مي دانم دست هايم خالي بر نخواهند گشت به ياد تو قدم در روياهايم مي گذارم و در خواب هاي آرام شبانه فقط به تو مي انديشم و تنها تو را ميخوانم.
زيرا در اين روزگار غريب تنها تو را دارم ، خدايا درياب مرا.
+نوشته شده در یکشنبه یکم شهریور 1388ساعت20:20توسط یه دوست |
|
